Bu gözler niçin bu kadar leylidir?
Anladım
Bir karanlık gece ki mürekkep misali
Öpmüş gözlerinden
Bir kucak açmış sessizlik sana
Öyle bir sürgün ki bu yolcusu sensin
Ne bir kuş uğruyor gökyüzünden
Ne de siyah bir karınca yeryüzünden
Öyle bir toprak ki bu
Her adımında için için ağlayışında
Yutuyor seni!
Önce kırk dokuzunu çaldı şimdi ellini!
Ben çok iyi bilirim
Bu dimdik yokuşları
Bu kimsesiz yetim sokakları
Bir taştan çıkan bitki misali; muzdarip
Kirpiklerinin ardında gözlerin
