Işığı bil. Saati bilmek tutsaklıktır. Bunu da.
Buradayken ancak gölge boyları umurumuzda.

Acımasız bir soruydu apartman kapısı yüzünden öptüm
Özetin özeti: üç artı bir duygularla işe gidiyor mimarlar

Kapalı kutulardan mis gibi
Açılıyor çarşafları sevinç seslerinin

bakışlarında bulurum,
utangaç ve kıvrak gözlerinde
soğuklarımı kıracak yangını.

Kimsenin atı ulaşmadı bu adağa
Atlar ölmüş. Havale geçiren dağlar görüyorum.

kimin ağzıyla yoruldu bu zorba kelimeler
beklettiler beni, yorulmayı bir ders bildim

ölümün en çok beni ürkütür
korkarım yarım kalır güneşin sendelemesi

Neden sonra düğüm diye bir kelime hatırlıyorum
Anılar akar gibi yer değiştirirken.

Bileyiciler kıvılcım satmıyor bana sen varken
keçeciler sessizlik

Belli ki ölümün suya yansıdığı yerlere uzak biriyim
Heyecanla ilk gün gömleklerini denedim olmadı