Hiçbir Şeyi Duymuyor İnsanlar
Hiçbir şeyi duymuyor insanlar hiçbir şeyi Mesela karıncaları -yürürken çıkardıkları sesleriO seslerin sırtında evlerine götürdükleri…
Hiçbir şeyi duymuyor insanlar hiçbir şeyi Mesela karıncaları -yürürken çıkardıkları sesleriO seslerin sırtında evlerine götürdükleri…
Neden doğdu bilinmez
Neden yaşadığı da
Nereden baksan
Garip bir hayattı onunkisi
ben iyi gün dostlarını severim
onlar iyi günün kıymetini bilirler
rahat bir nefes almanın
içerdiği tüm derinliği
rahat bir nefes vermenin
farkında olunmayan esenliğini
Çok şey paylaştığıma inanırdım
Ders aralarında kozalak oynadığım çocuklarla
Günü gelince konuşacaksın
Onun suskunluk zamanlarında mayalanan cümlelerle
Tanrılar geleceği, insanlar olanları,bilgeler ise yaklaşanları sezerler.(Philostratus, The Life of Apollonius of Tyana: Volume VIII)…
toprak ona yaradı su ona
açılan her vaktin kapısı ona
Bâzen diyorum
Bir şâir olmalıyım
Yoksula gülmeyi minnet saymayan
Düşeni kaldıran şâir soyundan
Dargınım haklılara
Haksızlığı görünmez kılana değin bitmeyen bitmeyen konuşmalarına
Suskunlara da ama
Çünkü sessizlikleri benzemiyor
Tanrı ile konuşmaya
Âtıl organlar için demokrasi
İstiyor temizlik işçileri
Görmemek mümkün değil
Ağzına kadar dolu kileri