Antik Yunanlılardan beri Doğu ve Batı ayrımı süregelen bir gelenektir. Yunanlılar tarih boyunca Perslerle mücadele etmiş ve kendi üstünlüklerini meşrulaştırmak için kendilerine bazı üstünlükler yakıştırmışlardır. Bu yakıştırmalarla kendi kimliğini tanımlamaya çalışan Yunanlılar aynı zamanda Batı uygarlığının kimliğini oluşturmuştur.
Bu sözlerim Başıöneeğilmeyenvatenseverler Birliğini, Sırttedavisiiçingecegündüzçalışançağdaşhekimler Derneğini, Yerdeğilyurtdayanışma Cemiyetini, Heroyunagelmeyençetinçevizler Sendikasını ve bilumum kravatlı veyahut röfleli fıstık ezmesini rahatsız edecek olsa da ben bu ülkede hala az tuzlu dil peynirini tulum peynirine tercih edenleri bütün güçlükleri göğüsleyerek ve ilk günkü kararlılığımla anlayışla karşılamamaya da devam edeceğim.
Bu yazımızda sizlere yaşam döngüsündeki çocukluk tecrübesinin ve bu tecrübenin doğa ile olan bağının önemine dair bir gözlemin paylaşımını sunmaya gayret göstereceğiz. Bu bağlamda şu hususa dikkat çekmek istiyoruz: burada yazılanlar tamamen doğal bir tecrübede açığa çıkan uygulamaların tasvirinden ibarettir. Dolayısıyla bilimsel bir gerçeklik iddiası taşımadığı gibi genel yargıların da konusu olmaktan uzaktır. Yalnızca tecrübe edilerek faydası görülmüş bir takım uygulamaların tavsiye edilmesi olarak görülmesi maksadımızla mutabıktır.
Locke’un Afrikalıların köleleştirmeyi meşru kılan bu düşünceleri esasında basit bir çelişki barındırmaz. Düşüncesini ihtiyaçlar ve verimlilik teorisiyle geliştirir. Ona göre topraktaki özel mülkiyet, bireyin ihtiyaçlarını daha iyi şartlarda sağlamalıdır. Bu yüzden toprağın verimli olması, işlenmesi ve sürekliliğinin sağlanması önemlidir.