Toprağa vardım
Karıncalar dolaşıyordu
Yurdunu öksüz yalvacın
Heybesini bırakmıştı biri oraya
Diğeri hızlıca bakıp geçiyordu sıradağlara
Orada gördüm
Dönüp duruyordu zaman
Durdum
Niceleri durmuş vaktiyle
Ayaklarıma vurdu ağrısı gidenlerin
Kesilmiş diliyle bahçıvan akıtıyordu
Kanını
Omuzlarından toprağa tutunanların
Kurban! Toprağa oğullarım
Kurban! Kızlarım toprağına
Kendi başıma yurdum
Kemikleri sayılıyor yerinde sayanların
Örtülmüş üstü sessizce uyuyanların
Nereye baksanız biri başkaldırıyor
Anlaşıldı, kesenler var köklerini
Çocuklarıma büyüyen ağaçların
Baykuşlar yuvalanmış
Vakitli vakitsiz ötüyor yavruları
Duydunuz mu gelenleri siz
Dinlemelisiniz aya vuran topuğumu
Benim güzel yavrumun
Yavrum. Ceylanım. Yurdum.
Tohumlarımı savurdum hızımı alarak
Gözlerimi kamaştıran buhurdan
Şöyle bir yeltendim kurmaya otağımı
Bastığım her karışa
Alışmak istedi gelip geçenler
Moğol atlarını kırbaçlamaya üzerime basarak
Çocukları bölük bölük atmaya kuyulara
Kadınlarımı kokutmaya mezarlara dağıtarak
Gemiler yanaştı da kıyılarıma
Varamadılar iç denizime
Kapalı havza
Yeni fiiller türetiyor erliğimden
Sözümü güzelliyor hızlı hızlı konuşarak
Gören güzelleşecek belli ki
İzi sürülecek şarkımızın
şiir için kullanılan görselin kaynağına ulaşmak için tıklayınız.
