Kardan Adam

Nasıl yaşamak üzerime kalan
Ölümü sıradanlaştırdı
Kimsenin gidip geri dönmediği
Göçebe kuşun dallardan yapma evini kırdırttı.
Gözlerine bakıp -ki içliydi
Niyet eder çok rekatlı vaktin kuşluğuna
Gidersen bu ayakları ikna edemem.
Geleceğin içinden geçen sözlerin
Yıldızlara ve aya yemin eder gibi inkar etti beni
Sonra yalnızlığa cesaret ettim
Yatırıp bir nefes üfledim
Baldırları kesildi soğuktan
Üzerinde çırpınan onlarca meleği evlat edindim.
Adına zeytin gözler ve turuncu burun diyelim
Kıtır kıtır süsüydün sen yaşamanın
Sulanmış çoktan açılmış benzin
Sarılıp boğazına titredim
Saldım sessizliğe sesimi
Bu mevsimde yeşermeyecek bir adamı
Ellerimle toprağa verdim.