Kâğıt toplayan bir şiirim ben
Yoksul ve aç giriyorum her gün yatağa
Çöplerin arasından çıkarsa diye
Yeni ve parlak bir ölüm fikri
Bütün gün arıyorum son saniyemi
Ancak bir Tanrı beğenir bendeki ölmeyi
İtilip kakılmış bir paket gibi
Her gün her akşam her sokakta
Bir duygudan bir duyguya itilişime bakın
Hiçbir imtiyazım kalmaz acıya karşı
Kollamaz da beni güzel ölümlerin tesellisi
Nasıl da ölürüm deli deli
Hemen oracıkta beğenebilir Tanrı beni
İnsanın insana açtığı uçurumdayım
Topladığım kâğıtlardan kanatlar yaparım
Ölüm gözlerime öyle tatlı bakar ki
Bir saniye fazla yaşasam
Zamana düşman olacak sanki
Ancak bir Tanrı beğenir
Uçurumların üzerinde açan intihar çiçeklerini
